Znak jakości

Specjalne oznakowanie towarów wysokiej jakości. Takie oznakowanie stosowane również w wielu krajach uprzemysłowionych zostało wprowadzone w Polsce uchwałą Rady Ministrów z 8.XI.1958 r. Uchwała ta (z późniejszymi zmianami) ustala dwa rodzaje znaków jakości, a mianowicie: znak "Q" (od angielskiego quality - jakość) - dla oznaczenia wyrobów, odpowiadających najwyższemu światowemu poziomowi jakości otaz znak "1" - dla oznaczenia wyrobów o wysokim światowym poziomie jakości. Znaki te były przyznawane przez Biuro Znaku Jakości lub przez upoważnione przez Biuro instytucje, np. w przypadku napojów alkoholowych przez Instytut Przemysłu Fermentacyjnego w Warszawie. Musiały być one obowiązkowo umieszczone na etykiecie wyrobu, któremu ten znak przyznano (z wyjątkiem wyrobów przeznaczonych na eksport), przy czym był on nadawany określonemu wyrobowi produkowanemu przez określoną wytwórnię. Jak wynika z powyższego, ten sam gatunek wódki mógł, w zależności od tego gdzie był wyprodukowany, mieć znak "Q" lub "1", ale mógł być także produkowany w ogóle bez znaku. Wszystkie wyroby jakościowe podlegały nie tylko ścisłej i wzmożonej kontroli zakładu produkcyjnego, ale także były dodatkowo okresowo kontrolowane przez inspektorów wyżej wymienionego Instytutu, którzy przeprowadzali badania wszystkich działów produkcji, zgodność wyrobów z obowiązującą recepturą, jakość surowców oraz gotowych wyrobów. Z dniem 1 stycznia 1981 r. oznaczanie wszelkich wyrobów alkoholowych znakami jakości zostało zakazane w związku z przygotowaniem "Ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi". Nastąpiło to wskutek poglądu, że oznaczanie tego rodzaju wyrobów znakami jakości jest pewnego rodzaju reklamą czy propagandą. Było to jednak zjawisko niekorzystne dla konsumentów, gdyż uniemożliwiało stwierdzenie przed zakupem jakości wyrobu. Mówiąc prościej, wylano dziecko z kąpielą.