Vitis

Łacińska nazwa winorośli, czyli pnących się krzewów z rodziny winoroślowatych Vitaceae. Z około 600 gatunków tych krzewów istotne znaczenie dla winiarstwa europejskiego ma tylko Vitis vinifera L. - powszechnie uprawiana w bardzo licznych odmianach tzw. winorośl właściwa. Wymaga ona łagodnego, umiarkowanie wilgotnego klimatu o ciepłej jesieni i jest uprawiana w wielu krajach świata. Poszczególne odmiany dają winogrona różniące się barwą, kształtem, wielkością, aromatem, składem chemicznym oraz okresem dojrzewania. W różnych warunkach klimatycznych i glebowych z tych samych odmian otrzymuje się wina o bardzo różnej jakości. Również nazwy odmian w różnych krajach, a nawet w różnych rejonach jednego kraju są różne, jak np. znana odmiana białych winogron Ugni Blanc uprawiana na południu Francji, w rejonie Charente nosi nazwę Saint-Emilion, a we Włoszech - Trebbiano. Z najbardziej cennych odmian winorośli, dających dobrej jakości winogrona, można wymienić między innymi: w Austrii - Veltiner, Weissburgunder (inaczej Pinot Blanc), we Francji - Sauvignon Blanc i Cabernet Sauvignon (w rejonie bordoskim), Pinot Noir i Blanc (w Burgundii), Gamay Noir (w okręgu Beaujolais), Folle Blanche (w Charente), Riesling i Traminer (w Alzacji), w Hiszpanii - Palomino i Pedro Ximenes, w Niemczech - Riesling, w Portugalii - Bastardo, Tourigo, Verdelho (na Maderze), we Włoszech - Trebbiano, Nebbiolo, Moscato, na Węgrzech - Furmint, w WNP - Rkaciteli, Riesling, Mcwane, Saperavi, Cabernet. W Stanach Zjednoczonych oprócz europejskich odmian, znanych głównie z Kalifornii, są uprawiane również we wschodnich rejonach winiarskich miejscowe gatunki amerykańskiej winorośli, jak: Vitis labrusca, Vitis riparia czy Vitis rotundifolia oraz hybrydy, jak Concord czy Izabella. Odmiany te dają winogrona, z których otrzymywane wina mają swoisty "lisi" posmak, nie odpowiadający konsumentom europejskim i są zaliczane do win niewysokiej jakości.