Niemcy
Kraj o największym potencjale przemysłowym w Europie Zachodniej jest odpowiednio do tego wielkim producentem i konsumentem napojów alkoholowych. Chociaż klimat zachodnioniemieckich obszarów winiarskich nie jest zbyt korzystny, winorośl była tu uprawiana już na początku naszej ery, a w średniowieczu została objęta opieką klasztorów, dzięki czemu kultura uprawy osiągnęła wysoki poziom. Najważniejsze rejony winiarskie to:
Rejony reńskie w dolinie rzeki Renu:
* Rheinpfalz,
* Rheinessen,
* Rheingau (najmniejszy, ale produkujący najlepsze wina), a poza tym:
* Mozel - Saar - Ruwer w dolinie Mozeli,
* Nahe w dolinie rzeki Nahe oraz mniej ważne rejony: Badenia, Würtembergia, Franken i inne.
Uprawiane w tym rejonie winogrona: Riesling, Sylvaner, Traminer itp. Większość produkcji, to wina białe wytrawne o średniej mocy i stosunkowo wysokiej kwasowości. Najlepsze i słynne na całym świecie, to przede wszystkim wna z rejonu Rheingau z miejscowości m.in. Hattenheim, Markobrunn, Rüdesheim, produkowane z odmiany Riesling. Wina te, jak np. znakomite Streinberger czy Schloss Volrads, są winami stołowymi najwyższej światowej jakości, o nieporównywalnym, charakterystycznym bukiecie i smaku. W latach o szczególnie korzystnych warunkach klimatycznych są produkowane również słynne wina deserowe, tzw. Auslese, które konkurują ze znakomitymi winami Sauternes. Nazwy win w Niemczech są ustalane w zależności od nazwy winogron i miejscowości ich uprawy, jak np. Rüdesheimer Riesling (pierwsza - to nazwa miejscowości, druga - winogron).
W rejonie Rheinhessen znakomite wina markowe, to: Niersteiner, Bingen oraz słynny Liebfrauenmilch z winnicy Liebfrauenkirche. Również wina białe wytrawne z rejonu Mozeli i Nahe są doskonałe: Bernkasteler Doktor (z rejonu Mozeli) oraz wina z Bad Kreuznach i Offenbach z rejonu Nahe. Wina czerwone są produkowane w niewielkich ilościach; najbardziej znane - Assmanhauser z Rheingau. Są również produkowane wina musujące - Schaumweine oraz jakościowe, zwane Deutsche Sekt, mające (od 1971 r.) na etykietach podany numer urzędowego badania.
W minionych latach władze wspólnego rynku, do których należą Niemcy, wprowadziły wiele przepisów dotyczących jakości win i metod ich produkcji, a to w celu uniemożliwienia nieuczciwej konkurencji w handlu winami. Aby im sprostać, uchwalone w 1971 r. nowe prawo winiarskie ustala szereg przepisów jakościowych, a między innymi wprowadza podział win pod względem jakościowym (analogicznie do francuskich A.C. lub włoskich Vini Tipici) na 3 grupy:
* wina stołowe (Tafelweine),
* wina jakościowe (Qualitätsweine) i
* wina jakościowe z deklaracją typu Qualitätsweine mit Prädikat, do nich należą: Kabinett, Spätlese, Auslese, Beerenauslese, Trockenbeerenauslese i Eiswein - wino najwyższej jakości, z winogron podmarzniętych na krzaku.
Wina jakościowe grupy drugiej nie tylko powinny pochodzić z jednego z 11 określonych okręgów winiarskich, mieć typowy smak i nie wykazywać żadnych wad jakościowych, ale także być urzędowo zbadane i po pozytywnym wyniku uzyskać odpowiedni numer badania (podany na etykiecie gotowego wyrobu). Takie badania gotowego wina jest uważane za "Badanie jakości w kieliszku" i jest nowością w ustawodawstwie winiarskim. Napis na etykiecie (z podanym numerem) " Oualitätswein A.P. - amtliche Prüfungsnummer", co oznacza wino jakościowe - urzędowy numer badania daje odpowiednią gwarancję jakości każdemu nabywcy.
Wina jakościowe grupy trzeciej - najwyższej - podlegają poza tym dodatkowym wymaganiom odnośnie stanu winogron podczas zbioru oraz ustalają bardziej dokładne miejsce pochodzenia wina. Przy produkcji wszystkich jakościowych win obowiązuje nieprzekroczenie maksymalnej wydajności zbioru z 1 ha winnicy.