Bułgaria

Kraj, który w okresie wielowiekowego (XV-XIX w.) panowania tureckiego nie miał warunków do rozwoju winnic i winiarstwa. Uzyskanie niepodległości (1878 r.) w związku z przywleczeniem do Europy plagi filoksery, późniejszymi wojnami bałkańskimi i dwiema światowymi również nie poprawiły tego stanu. Dopiero powstała w wyniku II wojny światowej niepodległa Bułgaria przystąpiła niezwykle energicznie do rozwoju upraw winorośli i przemysłu winiarskiego. Dzięki wysiłkom powołanej do życia państwowej centrali Vinprom założono wiele nowych winnic, powstały nowe wytwórnie i piwnice składowe oraz wprowadzono nowoczesne metody technologiczne. W wyniku tych starań Bułgaria jest obecnie wielkim eksporterem winogron konsumpcyjnych oraz win gronowych. Produkcja wina - szacowana w 1950 r. na ok. 1/2 mln hl - wzrosła w ciągu 20 lat ośmiokrotnie i wynosiła w 1971 r. ok. 4 mln hl. Warunki klimatyczne (zbliżone do śródziemnomorskich) i glebowe są tu korzystne, a uzyskiwane winogrona - wysokiej jakości.

Wina białe stołowe wytrawne o mocy 11-13º są produkowane przeważnie z lokalnych odmian winogron, z których najważniejsze to Czerwony Misket, dający najlepsze jakościowo wino Misket Karlovo (w rejonie Levskigradu). Z których winogron są produkowane również wina Grozden i Misket Songurlaré niedaleko wybrzeża Morza Czarnego). Z odmiany Rkaciteli uzyskuje się wino Sonnenküste, a z Dimiat - popularne wino o tejże nazwie (w okolicy Warny). Z mieszaniny powyższych odmian oraz odmiany Riesling jest produkowane najlepsze białe wino bułgarskie Euxinograd o zielonkawej barwie i delikatnym smaku, nazywane przez ludność Perłą Czarnego Morza.

Wina czerwone stołowe wytrawne mają - tak jak wina białe - moc 11-13º i są produkowane z odmian Gamza, Mavrud, Melnik i Pamid. Noszą one nazwy odpowiadające nazwom użytych odmian winogron. Gamza jest szeroko rozpowszechnionym winem o owocowym aromacie; po leżakowaniu uwydatnia się jego przyjemny bukiet. Mavrud o głębokiej ciemno rubinowej barwie jest winem cierpkim (zawiera dużo garbników), o wysokiej kwasowości, wymagającym dłuższego (3-4 lata) leżakowania przed spożyciem. Wskutek dużej zawartości taniny nadaje się do picia szczególnie podczas spożywania potraw tłustych, jak pieczeń czy kotlet schabowy. Jest importowany do Francji w celu podbarwienia niektórych win czerwonych słabo zabarwionych. Melnik jest winem o wysokiej jakości, ciemnym i raczej ciężkim. Wreszcie Pamid, to wino słabo zabarwione, lekkie i mało kwaśne. Nadaje się do spożycia wkrótce po zakończeniu fermentacji, dlatego też jest chyba najbardziej popularny w Bułgarii.

Wina deserowe: Slavianka - białe, bardzo słodkie; Asenovgrad - czerwone półsłodkie oraz Malaga Tschirpan, białe bardzo słodkie w typie hiszpańskiej malagi. Są to wina średniej jakości, których produkcję rozpoczęto niezbyt dawno.

Wina ziołowe: Vermouth Varna (dobrze znane na polskim rynku) to wino białe, bardzo słodkie, odmienne od wermutów włoskich i ustępujące im pod względem jakości.

Wina musujące: produkcję tych win rozpoczęto w latach siedemdziesiątych metodą zbiornikową pod nazwą "szampansko sucho" lub "sładko". Wyroby alkoholowe produkowane w Bułgarii są na ogół średniej jakości. Najbardziej znane to: winiaki Pliska i Slianczew Briag, śliwowica Slivova.