Jeszczio raz

Tam w Paryżu, mieście tym, jest maleńkie bistro,
Gdzie z napojów pija się tylko wódkę czystą,
Zaś Francuzi bracia tam, kiedy chandrę czują,
Powtarzają słowa dwa, język wyłamując:

Ech, raz, jeszczio raz, jeszczio mnogo, mnogo raz...
Ech, raz, jeszczio raz, jeszczio mnogo, mnogo raz...
Mały romans możesz tu kupić za trzy franki,
Potem sensu jego słów szukać na dnie szklanki.
I jest taka dziwna moc w skrzypkach u Cygana,
Ze sam nie wiesz, kiedy noc zbliża się do rana.

Ech, raz...
Widzisz gdzieś daleko stąd, w poświacie księżyca,
Tłum niedźwiedzi białych tam, chodzi po ulicach.
Kapitalizm, skoro świt, nie jest taki szary,
Kiedy Francuz wspomni rytm cygańskiej gitary.

Ech, raz...
Niechaj wzrusza się do łez, kto ma słabą głowę,
Romans wprawdzie stary jest, ale franki nowe.
Dzisiaj jak każdego dnia w bistrze za operą
Sztuczny Cygan czeka na... prawdziwych frajerów.

Ech, raz...