Historia Blue Blazer

Jest to sławny gorący napój, o wybitnie rozgrzewających właściwościach. Przed podaniem podpala się go, aby wywołać efektowny niebieski płomyk.

Blazer (ang.) oznacza podgrzewacz (spirytusowy) i doskonale odpowiada nazwie drinka, który powstał w drugiej połowie XIX w. w San Francisco. Sporządził go tam po raz pierwszy sławny bartender Jerry Thomas, który słynął ze szczególnej zręczności i pomysłowości, a ponadto lubił w różny sposób zabawiać swoich gości. Pewnego wieczoru, podczas małego "show", do dwóch srebrnych kubków wlał po 2 uncje scotch whisky, dolał tej samej ilości gorącej wody i powierzchnię płynu zapalił zapałką, po czym podniósł wysoko oba płonące jak znicze kubki i po żonglersku przelewając długim strumieniem zawartość naczyń z jednego do drugiego, zgasił niebieskie płomienie. Następnie do gorącego jeszcze płynu domieszał niewielką ilość cukru, dodał kawałek skórki cytrynowej i tak przyprawiony drink postawił na ladzie barowej przed swoimi widzami. Wówczas jeden z gości łapczywie wypił napój kilkoma łykami, cisnął kubek o podłogę i gromko krzyknął: "Ludzie! To jest pioruńsko dobre!".

Recepta Blue Blazer po raz pierwszy została podana w 1862 r.w książce The Bon Vivant's Companion, której autorem był właśnie Jerry Thomas.