Historia Bloody Mary

W styczniu 1975 r. w mieście Canton, stan Ohio w USA, mając 74 lata zmart sławny barman Fernard Petiot, z pochodzenia Francuz. W latach dwudziestych naszego stulecia pracował w jednym z paryskich barów i tam wykreował miksturę, składającą się po potowie z czystej wódki i soku pomidorowego. Drink ten nazwano Bloody Mary, co w dowolnym tłumaczeniu oznacza "Krwawą Mańkę". Zrobił on od razu w Paryżu ogromną furorę, przede wszystkim zaś wśród amerykańskich turystów. Chyba z tych właśnie powodów przedsiębiorczy F. Petiot w 1932 r. wyemigrował do USA i rozpoczął pracę w barze "Regis" w Nowym Jorku. Z biegiem czasu Petiot zwiększył objętość porcji do long drinka i zmienił proporcję wódki do soku na 1:2, a jednocześnie wzbogacił cocktail sokiem z cytryny, przyprawił ją solą i pieprzem oraz dodał sos Worcestershire. Dziś, dla większej ostrości, dodaje się do niej jeszcze sos Tabasco, ostrą mieloną paprykę i sól selerową.

Krwawa Mańka zaliczana jest do napojów przedpołudniowych, krzepiących, odświeżających i przywracających siły, jest też doskonałym aperitifem wzmacniającym apetyt. Po II wojnie światowej Bloody Mary zrobiła tak wielka karierę, że Polinezejczycy upodobali ją sobie nawet jako napój narodowy. Wynikiem takiej popularności jest też fakt, że do autorstwa tego drinka rości sobie pretensję George Jossel oraz dwóch innych bartenderów w Nowym Jorku.

Bloody Mary ma obecnie wiele wersji, klasyczna robiona jest na wódce czystej, ale sporządza się ją też na ginie oraz białym lub złocistym rumie (np.: BACARDI MARY, MORGAN MARY, MYER'S MARY). Przy użyciu białej tequili przybiera nazwę BLOODY MARIA lub BLOODY JOHANNITA (w Meksyku), zaś zrobiona na sake nazywana jest BLOODY SAKE. Gdy sok pomidorowy zastąpiony jest sokiem wielowarzywnym V-8, powstaje BLOODY MARIANA. Przyprawianie jej korzeniami lub ostrymi sosami jest kwestią indywidualną. Na życzenie drink może być łagodny, lekko przyprawiony lub ogniście pikantny.